Aussie Ambience: Camilla For Sale, and the West McDonnels
Camilla For Sale: Getting Ready
Al is de nieuwswaarde misschien niet gigantisch, de "verkoopsfoto's" van Camilla kunnen in dit verhaal toch niet ontbreken.
Ziehier een mini-rondleiding door ons Australische huis... 8-)
The Backdoor
Jawel, Camilla heeft er altijd zo mooi opgeruimd ende proper uitgezien. Links zie je de afdeling voor de stapschoenen - want na pakweg een modderige wandeling kom je toch niet met vuile voeten in huis, nietwaar?
Daarnaast, van links naar rechts, de koffers met kookgerief en voedingsmiddelen, en de kartonnen doos vooral voor patatten en fruit...
The Bedroom
Ziehier ons superdeluxe bed, dat ons trouw drie maanden lang, nacht na nacht van een heerlijke nachtrust heeft voorzien...
Wat dat muskietennet betreft overigens: de duitsers van wie we Camilla hadden gekocht gebruikt dat net als verkoopsargument, omdat het perfect alle muggen buitenhoudt en zo. Het lijkt inderdaad een fantastische uitvinding. Lijkt. Want wij hebben nauwelijks muggen gezien (ok, waarschijnlijk door het seizoen), daar waar er wel muggen waren raakten ze op 1 of andere manier toch onder het net, en voor de rest was het een ambetant ding.
Maar we hebben het natuurlijk (met succes) opnieuw als verkoopsargument gebruikt... ahja vaneigens :-)
Ohja, de bedroom deed bijwijlen ook dienst als home cinema.
The Route
Als backup tegen de dag dat de GPS allicht tilt slaan wou, hielden we angstvallig onze actuele positie bij op Camilla's linkervoordeur - zoals eerder al gemeld, vermoed ik.
Niet gemakkelijk overigens, al rijdend door de ruit hangen en puntjes bijtekenen. Spijtig genoeg bestaat er bij mijn weten geen plotter of lasergraveerder ter grootte van een voordeur die je op Tomtom kunt aansluiten - anders hadden we zeker ene gekocht. Nuja, als ik er zo over nadenk: als zo'n ding al zou bestaan, negen van de tien kan het dan niet op de autobatterij werken. Er is nog werk aan de winkel, waarde technologen. (Hmm... dit is weer zo'n moment waarbij ik me afvraag hoeveel onder jullie deze hele paragraaf zouden lezen... 8-)
The Living Room (and Bathroom, and Kitchen)
Snap je nu waarom de home cinema in de slaapkamer moest? Onze livingruimte was redelijk beperkt - maar elke vierkante centimeter was benut.
Links de zak met "hygiënespullen" (of zou ik eerder zeggen, de zak met mijn pul shampoo en tandenborstel, en met de eerste helft van Heleen haar hygiënespullen? 8-), in het midden de kleerkast, net rechtsboven daar van de andere helft van Heleen haar hygiëneset, en onder het bed de frigoen de watervoorraad. Achter de frigo trouwens nog fornuis en gasflessen, maar dat kun je niet zien.
The Garage
Allee, als ik er dan toch een woningdeel moet opplakken.
Het nemen van deze foto ging overigens met een kleine schok gepaard, aangezien ik toen ontdekt heb dat de motor wat olie lekte, en we nog een paar duizend kilometer voor de boeg hadden... maar gelukkig is dat nooit een probleem gebleken.
Mja, dat was het voornaamste zo'n bikke.
West McDonnels
"Mala Paklenica" Revisited
Voor wie zich nog foto's van m'n maandje Kroatië in juni 2006 herinnert: dit zou bekend moeten overkomen.
Het kwam mij alleszins bekend voor. Voor alle duidelijkheid (lees: voor zover de foto dat niet duidelijk maakt): dit is een helling van een graad of 40, grof geschat.
Het kwam me zelfs zo bekend voor, dat een ogenblik aanschouwen voldoende was om een absoluut verlangen te laten opborrelen om de beklimming aan te vatten.
Zo gedacht, zo gedaan, dus vrouw en huishouden achtergelaten (sorry Heleen) en ondanks zere teen en sandalen, huppelde ik al snel de rotsjes op.
Worth It!
Hoogmoed is misschien een slechte deugd, maar eerlijkheid is zekere een goeie, dus: voor de aangenaamheid der tocht hoef je het niet te doen. Maar voor het allesoverheersende gevoel daar eventjes van bovenuit de McDonnell range te aanschouwen, das wat anders. Genoeg anders om er foto's van jezelf van te beginnen pakken alleszins.
More Like Mala
En om nog maar even van die vlaag van eerlijkheid gebruik te maken: helemaal boven ben ik niet geraakt - want na elke bobbel of bocht kwam weer een nieuwe, steilere, hogere. Magoed, khad me een doel gesteld vooraf - en dat doel was eigenlijk heel simpel "voor zover je op die eerste foto kunt kijken" - en daar was ik geraakt. Een tevreden vent is goud waard - of zoiets.
Next Time...
Ahja, van die sandalen en die teen dus. Het probleem is dat ik - vooral wanneer op reis - nu eenmaal Teva-fan ben. En wat die teen betreft, die is enkele dagen (veel te veel dagen eigenlijk) later in Darwin vakkundig opengesneden en met zeewier volgepropt. Gene zever.
Standley's Chasm
En die eerlijkheid blijft maar werken. Want het moet gezegd: al was de view vanop de eerste beklimming best te pruimen, toen ik terug afdaalde (met enige kleine slippertjes overigens, en daarmee bedoel ik niet m'n sandalen), zag ik dat ik ook helemaal in het begin van m'n beklimming een zijpad kon nemen, dat op 5 minuten tijd naar een waarlijk fantastisch uitzichtpunt leidde.
Wat me natuurlijk de bedenking ontlokte dat het waarschijnlijk helemaal niet de bedoeling was om die eerste beklimming daar te doen - maar goed, er was niemand in de buurt om me uit te lachen.
Aanschouw, o beste lezer, de Standleys Chasm - één van de vele "splitsingen" van de McDonnels range, die overigens ten Noorden van Alice Springs ligt. Wat je
helemaal beneden op bovenste foto ziet, is vanwaar de volgende foto is genomen.
Standleys Chasm
Dezelfde chasm, op vloerniveau. Best wel spectaculair eigenlijk, nu ik er bijna een half jaar later naar kijk.
En waarom moest ik alweer per se die eerste beklimming doen? Ni vragen.
One of Many
Een van de vele waarlijk feërieke meertjes in de McDonnells.
(Feëriek is nu eenmaal een woord dat zo fantastisch is dat je af en toe een foto op je blog moet zetten waarbij je dat woord kunt gebruiken...)
Natural Jacuzzi
We snapten niet helemaal wat er gaande was, maar dat meertje was precies constant aan het broebelen. Maar naar ons gedacht een beetje te koud om ff een badje te nemen.
Rock Wallabi!!
Nee, het is niet de naam van een nieuw festival in de buurt van Waver, or whatever, wel één van de grappigste beestjes die we in al die maanden hebben gezien.
In tegenstellingen tot de andere kangoeroe-achtigen, huppelt deze soort niet over de weidse vlakten, maar over rotsen en stenen.
En het leukste vanal is dat het blijkbaar als verlamd blijft zitten als het een fotoflash over zich heen gegooid krijgt. (Arm beestje - deze foto's waren puur voor educatieve doeleinden en we vragen jullie met aandrang om geen flashfoto's van deze beestjes te gebruiken...!)
She's Got the Lookout
Een dagje later, nog steeds in de McDonnells, op een stevige wandeling.
Voor de wandelfanaten overigens: er loopt door de McDonnells een "trail" van meerdere dagen (of zelfs weken, als ik me niet vergis), die waarlijk fantastisch moet zijn. Allee, als je dan toch es iets anders als Ayers Rock wil doen... :-)
The Princess and The Frog
Dit meertje deed me om 1 of andere reden gigantisch denken aan dat sprookje van die prinses die per se een kikker wou kussen - of hoe zat het juust.
Weet je, das nu juust het mooie van levensreizen: we hebben de fotoselectie nog op reis gedaan, maar deze beschirjjving komt dus bijna een half jaar later - en bij sommige foto's heb je zoiets van "he, best wel leuk, maar waarom zat dat nu ook alweer in de selectie?" Maar ergens denk ik, dat net zo'n lange reis je "open maakt" voor details, en zelfs voor schoonheid op zich, waaraan we in het dagelijkse leven meestal aan voorbijgaan omdat we simpelweg de tijd niet hebben om er (quasi letterlijk) bij stil te staan.
Natural Art
Wel, neem nu dit voorbeeld: op zich was dit een heel gewone boomstronk die ooit wat takken was verloren, en waar de zon door de bladeren heen een lichtspel op voerde.
We hebben het schouwspel zeker een kwartier zitten bekijken.
Walking Off
Ruimte, mensen, ruimte.
Die hele vlakte leidde uiteindelijk terug naar dat meertje van een paar foto's geleden.
't Begint teen te steken
Nee, hier is geen 'g' te kort, en het is ook geen mompelvlaams.
Die teen begon verdorie serieus zeer te doen! :-(
Colour Blind Test
Mja... das dus een minder fantastische kant aan het publiceren van picture stories een half jaar nadat je de foto's genomen en getiteld hebt... what on earth bedoelde ik in godsnaam met Colour Blind Test? Kweet het ook ni. Maar het zijn wel leuke blokjes. Een godgigantische wand vol met van die leuke blokjes, nog wel.
Hoe die zijn ontstaan is spijtig genoeg alweer door mijn geheugenzeef geglipt... Het rode is alleszins oker, en het blokkerige heeft ertoe bijgedragen dat het betrekkelijk makkelijk was om er stukken af te kappen om als krijtjes aan de klein mannen te geven, of zoiets.
Vraag het es aan Heleen, zij zal het wel onthouden hebben :-)
Lego Land
Een hele wand, wat zeg ik, een heel land vol met blokjes! (gelukkig is het hier iets evidenter vanwaar de titel komt)
Ormiston Gorge
Zoals al bij Standleys Chasm al vermeld, de McDonnells zijn door allerlei kerfjes doorkliefd. De ene noemen ze chasms, de andere gorges... wat precies het verschil is, ben ik kwijt, maar mijn logisch buikgevoel zegt me dat de eerste echt "breuken" in het rotsmassief zijn, terwijl de laatste door watererosie zijn ontstaan. Klinkt logisch, ni?
Tenzij je me nu vraagt waarom die chasms dan niet tot gorges zijn geëvolueerd... Magoed, Australië is nog een jong land he... ;o)
Arty Tale
En jawel, het is tijd voor nog wat abo-art. De audio-guide heb je er spijtig genoeg niet bij hier, maar als je heel goed kijkt zie je vast dat het over slangetjes, emus en nog ander leuks gaat!
Ochre Pit
Rode oker, gele oker, witte oker, allemaal oker. Dit was een aboriginal-site,
Heel even dit. Je hebt een aboriginal-site waar al eeuwenlang oker is afgekapt ende -geschraapt, en je wil niet dat iedere domme toerist dan maar vindt dat hij ook een stukje naar huis mee moet nemen.
Mogelijkheid 1: Je zet bordjes waarop je het hele verhaal uit de doeken doet, zegt dat die oker belangrijk is voor de abo's, en dat je er dus alsjeblieft alsjeblieft geen mag meenemen en dat herhaal je dan nog een keer of twintig.
Mogelijkheid 2: Je zet helemaal geen bordjes. Punt gedaan.
Nu is mijn vraag aan u, o beste lezer: bij welk van de twee mogelijkheden denk je dat er meest oker zal verdwijnen?
Ochre Pit - Flemish Style
Ik durf er bijna voor wedden dat je ergens in Brugge een gevel vindt die, als je hem op z'n kop zet, netjes tegen één van deze trapjes past.
En anders is de vraag: wie was er eerst? 8o)