...gelukkig maar, en spijtig genoeg...
Want eerst en vooral moet er iets off my chest: he tis al vierentachtigduizend keer gebeurd dat ik dacht "en dààrover ga ik es een blogpostje schrijven se".
Maar het komt er nooit van.
Waarom niet? Niet omdat ik er niet aan begin, maar omdat het nooit afraakt.
Waarom niet? Omdat ik nu eenmaal geen foto kan nemen van een idee dat in m'n hoofd zit, dus moet het via de omweg van de taal, en dat duurt, dat duurt.
Want met een foto, dat zou wél lukken. Een beeld zegt namelijk ook meer dan duizend woorden. Met een beetje geluk ongeveer evenveel als dat idee.
Maar zeker zullen we het allicht nooit weten...
Om dus maar te zeggen: vanaf nu formuleer ik elk kandidaat-idee als één zin, en dat wordt dan de titel van een blogpost. Of er ook een body aan de post komt, dat hangt van een hoop dingen af. Van verzoekjes bievorbeeld.
We zullen zien wat het geeft.