Koude nachten

Heleen — Thu, 14 Jun 2007 16:16:00 GMT

Het eerste Australische reisverslag heeft weer veel te lang op zich laten wachten. Ook al hebben we nu een laptop, in
de Australische Outback zijn er niet zoveel
WiFi-aansluitingen te vinden (al dan niet gratis). Wel
hebben we nu al het verstand gekregen om de posts
op voorhand te typen, zodat, wanneer we eens een
netwerk detecteren (Free heeft voor zijn verjaardag
van mij een detector gekregen), we de mailtjes snel
kunnen versturen. Tijdens de koude winteravonden in
'Camilla, the Camionette' hebben we toch niet veel
beters te doen :-(
We hebben er ondertussen al zo'n 2500km opzitten op 14
dagen. Via de mooie, maar oh zo koude Blue Mountains, waar we een 6u-durende wandeling gemaakt hebben naar een imposante rotsformatie die The Ruined Castle heet, na natuurlijk eerst een blik geworpen te hebben op de beroemde Three Sisters,
en het mijnstadje Cobar naar Broken Hill (waar het al
niet veel warmer was), liefhebbers van Australische
tv-series waarschijnlijk welbekend als de basis van de
Flying Doctors. Na een bezoekje aan de basis weten we
dat Broken Hill slechts 1 van de vele basissen is en
dat deze mensen echt wel bijzonder werk verrichten!
Een ander interessant bezoekje dat we daar gebracht
hebben, was aan de School of the Air. De honderdtal
leerlingen wonen verspreid over zo'n 100000 vierkante
km. Ze krijgen les via sateliet-internet (vroeger
gebeurde dit via een radiosignaal dat ze moesten delen
met de Flying Doctors!) en komen een paar keer per
jaar samen op sportdag en tijdens de classroom
experience week. De leerkrachten gaan ook minstens 1
keer per schooljaar op huisbezoek. De internetlessen
vormen maar een klein onderdeel van het lespakket. Het
gros van de lessen krijgen ze opgestuurd via de post
en moeten ze onder supervisie van de ouders afwerken.
Broken Hill is ook vooral bekend als mijnstad. Zowel
de historische als recente mijngeschiedenis wordt er
de doeken gedaan in verschillende musea. Wij hebben
gekozen voor de Daydream Mine, in de buurt van
Silverton, het ,spookstadje' dat al vaak gebruikt is
als filmlocatie, oa voor Mad Max (voor het Silverton
Hotel staat er zelfs een replica van de wagen van Mad
Max). De 1 uur durende rondleiding in de Daydream Mine
laat je kennismaken met het leven van de mijnwerkers
in 1880. Je krijgt een mijnwerkershelm met lamp
opgezet en daalt af in de zilvermijn, die nog tot in
1984 in gebruik was.
In de omgeving van Broken Hill hebben we trouwens ook
onze eerste kangoeroes gezien (levende dan toch, dode
zie je er bij de vleet naast de kant van de weg)! Wat
verder vooral opvalt zijn de prachtige vogels, vooral
papegaai-achtigen die hier overal rondvliegen.
De Australiers zijn heel vriendelijk en open. Wat wel
opmerkelijk is, is dat het vooral de iets oudere
Australiers zijn die en masse met camper of caravan
onderweg zijn. Zeker als je op een betalende camping
staat is dit erg duidelijk. Wij proberen betalende
campings ( toegang tot douche, electriciteit,
diepvries) af te wisselen met gratis staanplaatsen
(waar meestal wel een toilet is en soms ook BBQ).
<Overal zijn er trouwens openbare toiletten te vinden
die bovendien ook nog proper zijn en uitgerust met
toiletpapier! De meeste landen zouden hier een
voorbeeld aan kunnen nemen! Maar dit volledig tussen
haakjes.> Op 1 van die gratis campsites werden we
uitgenodigd door Michael, een 'drover'
om bij zijn vuur te komen zitten. Een drover is een veedrijver die ingehuurd wordt om een veestapel langs welbepaalde paden te laten grazen. Als het vee naar zijn oordeel klaar (lees: dik genoeg) is om verkocht te worden, dan brengt hij ze naar de veiling waar ze verkocht worden. Het werd een
gezellige avond vol straffe verhalen! Free heeft er trouwens een oude, bezwete en gescheurde drover-hoed aan overgehouden. Zou 200 AUD waard zijn (is waarschijnlijk 1 van de straffe verhalen :-) ) Hij vertelde ons
ook dat er het weekend van 9 juni een grote rodeo zou
zijn in Coonamble en dus hebben we er voor gezorgd dat
we dit evenement konden meemaken. Het tart de
verbeelding waarom mannen lijf en leden willen
riskeren door op een woeste stier of paard te kruipen,
maar het zorgt wel voor spektakel! :-)
Momenteel zijn we de kou en de desolaatheid van de
Outback een beetje beu en dus hebben we besloten terug
naar de kust te trekken, waar het hopelijk iets warmer
en levendiger zal zijn.

First Words from the Outback...

Free — Sun, 03 Jun 2007 13:36:00 GMT

Ik richt me tot u vanuit de kelders.... welnee, eigenlijk zijn het gewoon de wc-blokken van het Caravan Park van Broken Hill, grofweg een 1200km van Sydney. Ik dacht, ik ga ff de innerlijke mens van wat last ontdoen, en ineens een mailtje tikken :-)

Het feit dat ik hier nu aan het tikken ben, betekent inderdaad:

dat de laptop het vree goed doet - ben er content van! Kprobeer hem van wat moeilijke omgevingsvariabelen als stof en vocht te ontlasten (heb oa. een vree leuk en handige "slaapzak" ervoor gekocht in Singapore, zo'n zachte neopreen (denk ik) stof die netjes errond aansluit - een tip voor iedereen die z'n laptop regelmatig mee op stap neemt! Van Belkin overigens...
dat draadloos internetten vrij regelmatig lukt - en iets minder regelmatig gratis, maar daar wordt aan gewerkt (heb in Singapore ook een zgn. "Wifi detector" gekocht, een klein doosje ter grootte van een usb stick dat je om het even waar ff kunt aanzetten om te zien of er draadloze netwerken in de buurt zijn zonder daarvoor heel je laptop te moeten bovenhalen, fantastisch! 8-) Moet er wel bijzeggen dat ik dit eigenlijk in notepad aan het tikken ben, want internet is hier bepaald niet gratis: 5$ per uur om op "NomadNet" aan te sluiten, een hotspotbedrijfje dat blijkbaar een trits campings van wifi voorziet. Dus: eerst tikken, daarna online gaan, rap alle mails versturen die te versturen zijn, en terug disconnecten. Er is enig beterschap in zicht, zijnde dat 1) het Australische Telstra blijkbaar een "BigPond" netwerk heeft dat me een combinatie van GPRS en wat andere technologietjes lijkt dus +- overal beschikbaar is waar een gewone gsm werkt, relatief betaalbaar is (zo'n 50$/maand) maar voor zover ik nu weet moet je wel een abonnement van 12 maand nemen, en voor 300$ een soortement gprs-stick moet kopen... 2) we vandaag net ontdekt hebben dat openbare bibs in Australie grastis internetaccess geven (op hun pcs, wel te verstaan), en 3) dat ik dankzij de Wifi detector (van Edimax overigens) daarstrax een "Belkin54g" onbeveiligd netwerk ben tegengekomen, dus kan zijn..........
...dat we morgen ff onze Nissan Nomad voor iemand z'n deur gaan kunnen parkeren, om maar te zeggen dat het beestje (we hebben nog altijd geen goeie naam gevonden) toch al zonder brokken tot hier geraakt is, en blijgezind op z'n vijfhonderdduizendkilometerigste verjaardag afstevent!! Ter nuance moet ik daar ook wel ff bijvermelden dat de eerste dag nog moet komen dat er _geen_ reden is om ons af te vragen of er niet iets mis is: EEn of andere riem (distributieriem? V-riem? wa is die laatste trouwens, enig idee?) lijkt wa te slippen, vooral als em koud is, ma vandaag voor het eerst ook toen em al 400km had gebold, iets wat blijkbaar geen ramp is ma me toch ook niet ten volle aanstaat; af en toe aan weliswaar klein bonk/knal als de motor start - lijkt me ook ni zo gezond op langere termijn. (Weet niet of ik dat al in een eerdere blogpost had vermeld, maar het feit dat we de batterij 's nachts moeten afkoppelen wegens een elektrisch "lek" van een ampereke of twee, en het feit dat de odo- noch snelheidsmeter marcheert beschouwen we als meeleefbaar...:-) Ter tegennuancering (bestaat da?) toch nog: hij start quasi iedere keer bij de allereerste poging zelfs alst het koud is, en volgens een "major service & check" die we in Katoomba hebben laten doen is em in verrassend goeie staat volgens zijn kilometers en volgens dat het ne "backpackers voituur" is. Hmm, for what it's worth. In ieder geval: duim met ons mee!!

Verder toch nog heel ff wat reisnieuws: Sydney vonden we heel aangenaam, Katoomba en de Blue Mountains (vooral de canyons dan) werden heel erg gesmaakt, maar bitter koud (op een goeie 1000m hoogte. Zoals ik al tegen iemand zei: als je gaat kamperen ga je stillekes uit van warm, zonnig, droog weer, terwijl we tijdens onze allereerste nacht in de van mochten genieten van "cold, wet and windy" weer... Ma de staalblauwe hemel van de volgende dag maakte dat allemaal snel goed. Daarna zijn we naar Dubbo gereden, waar we ganz zufallig op een langsdestraatcamping zijn terechtgekomen, en prompt door een drover zijn uitgenodigd bij z'n kampvuur. Als je niet weet wat een drover is, check dan ff (moet het nog gezegd?) de wikipedia, of neem gewoon van me aan dat het zo dicht bij ons stripverhalenidee van een "cowboy" komt als je je maar kunt inbeelden - en das verdomd dicht, in mijn geval alleszins. Essentieel is die mens, Michael geheten, gewoon zot van paarden en het rijden erop, dus is em de laatste drie jaar te paard rondgetrokken om vee te hoeden. Jawel. Oh, misschien moet ik er nog ff bijvermelden dat hij binnenkort ook het boerderijtje van z'n ouders gaat overnemen, en dat die met 400000 acres (=are, veronderstel ik?) alleszins volgens hem groter is als Belgie... Misschien geeft het een beter idee als ik eraan toevoeg dat em anderhalf uur moet rijden om z'n brievenbus leeg te maken, en dat z'n pa een cesnaatje (of hoe schrijfde da) neemt om bij de buren op bezoek te gaan..... Jawel.

Vandaag zijn we dan, na een rit door een landschap waarbij het attribuut desolaat een eufemisme lijkt, in Broken Hill aangekomen - tisjuust, kmoet er nog bijvertellen dat we ook nog een stop in Cobar hebben gemaakt, waar het "heritage center" redelijk plezant en boeiend was - je zult ooit wel nog een fotootje zien verschijnen met "wat te doen met ne vent als het warm is - handleiding voor en door vrouwen". Wat Broken Hill betreft: tis hier (opnieuw) verbazend _pezig en vreeig_, misschien omdat het zondag was maar m'n gevoel zegt me van niet, en staan nu op een camping met een "powered site" voor een goede oplaadbeurt, hou je vast:

- Spiderman, het net aangeschafte "5-in-1" powerstation (compresseur, licht, autobatterijstarter,...)

- Ronny, de laptop

- Helga, mijn camera

- Tiny, Heleens cameraatje

- Pol, de iPod

- Zoroaster, de iPaq

- Noel, Heleens gsm

...en daarmee zijn ze ineens benoemd - ben aan het oefenen om onze Nomad een naam te geven he :-) Geef toe trouwens: qua traveltronics begint da al te tellen... wat ni per se fantastisch is of zo, alleen al het aantal laders en kabels komt me nu al de oren uit... Nog chance dat de batterijen van ons hoofdlampjes niet oplaadbaar zijn...

Enfin, ga het hierbij laten want m'n vingers zijn aan het bevrizen - jawel, het wordt hier verdomd koud 's nachts, bedenk dat het winter is en een landelijk (om niet te zeggen woestijn) klimaat...

De groeten aan alles en iedereen, en tot binnenkort!

Search results matching tags 'broken hill' and 'blue mountains'

Koude nachten

First Words from the Outback...