Search results matching tags 'myella' and 'maggie'

Aussie Ambience: More Queensland, More Lost Pics, More Koala!

Free — Sun, 12 Aug 2007 11:20:00 GMT

Allerbeste lezer, ik zal het kort moeten houden want... een duvel (weeral, hoor ik je denken) als je kan raden vanwaar ik me deze keer tot de wereld richt...

...de wcblokken aan het Visitor Centre van Katherine Gorge...

(en het grappigste vanalles is, dat je hier gerust "mag" betalen om te internetten, maar als je ff ruikt wat er in de lucht hangt merk je dat "vlak langs" het betalende "NomadNet" signaal er ook een even sterk en vrij "Netgear" signal hangt)

Voor de rest, wel, zie foto's hieronder!

---

Lady Mushgrave Island

Feeding Time!

Heleen vond het aanschouwen van mijn surflesjes zo boeiend (en zo koud) dat ze de tweede dag verkoos om, gewapend met de Canon ixus, een uitstapje op haar eentje te maken richting Lady Mushgrave - het zuidelijkste punt van het Great Barrier Reef.

En daar zitten, o wonder, visjes :-)

Thirsty

Lady Mushgrave in al haar dorre glorie.

Lunch Time

Een lekker randaspectje van de uitstap naar de Lady, was dat aldaar een "semi-sub" beschikbaar was, waar de bezoekers shift per shift een half kijkje onder water konden nemen - zie het als een duikbril van een paar kubieke meter groot :o) - en zich eventjes tussen de vissen begeven.

Turtle Time

Niet alleen vissen, ook schildpadden! Voor Heleen natuurlijk slechts op het randje een foto waard, na onze live encounter met de schildpadden van de Perhentians in Maleisië.

Myella

Milking Keppe

Eén van de tussendooractiviteitjes vroeg in de morgen op Myella is het Melken van de Koe. Al zou ik mezelf nog altijd geen "stadsmens" noemen, toch moet ik toegeven dat het bevrijden van loeidieren hunner speenvocht een bezigheid was die ik nog niet van dichtbij had meegemaakt - al wist ik wel hoe het moest, na een bezoekje ooit aan het Begijnhof van Dendermonde, zondermeer een aanradertje.

Op zich bleek het overigens vrij gemakkelijk, maar de kloe zit em zoals zo vaak in de routine: waar onze handjes maar net genoeg voor een goeie sjoko opleverden, bleken de oude maar ervaren handen van een gezellig versleten madammeke dat ook even van Myella kwam proeven, vlotjes een paar liter te melken.

(Overigens, voor wie de indruk heeft dat Heleen op haar mouw aan het piesen is: nee, toch niet :o)

Going for a Ride

Zoals eerder gezegd, met paarden gaan rijden is zowat de hoofdbrok van een farmstay op Myella. Ervaring of niet, je bespringt gewoon zo'n stuk gehoefte (dat op basis van die ervaring zorgvuldig voor jou is uitgekozen, wees gerust) en trekt de velden in.

So Take Your Head Up Boy, When I'm Talking to You

Waar de meeste mensen het bij één paard houden, moest Heleen natuurlijk, zoals altijd (hmm...;-) buitenbeentje wezen door elke dag van paard te veranderen. Ziehier ros nummer drie, genaamd Rebel, die het allemaal best ok vond maar alleen in een wat biezonder grazige bui was...

Meet Barnaby!

Ziehier mijn onbeslagen viervoeter, trots en nukkig, maar diep vanbinnen een beest van een dier. Na drie dagen konden we het, op m'n totaal verzuurde dijspieren na, vree goed met elkaar vinden!

Barnaby and Me

Waaraan z'n naam me doet denken weet ik overigens niet zo direct, maar "Barnaby" leek me perfect bij hem passen.

Anakie

Enemy Approaching from the North

Wasmeda, hoor ik je al zeggen, maar kijk: we moeten toch ff kunnen bewijzen dat we ook die andere monotreem hebben gezien, gelijkend op een reuze-egel, maar door het leven gaand onder de naam "echidna". De kenmerken, voor zover we ze kennen: extreem schuw, verdedigt zich puur door z'n kopje diep onder zichzelf en het gras te begraven, legt eieren maar zoogt z'n jongen (zoals de platypus),...

Om maar te zeggen dat dit de beste close range foto is die we hebben kunnen nemen...

Logan at Work

Colin, Jeff en Logan, drie generaties die samen aan het fossicken waren, hadden ons op de camping in Anakie uitgenodigd om een dagje mee te komen wroeten. Vandaar, enkele foto's zodat jullie ietofwat snappen waar het om gaat. Hier zie je op de achtergrond Jeff, die bezig is een nieuwe bodemlaag los te wroeten, en voorop zoon Logan, die om een of andere reden het veel plezantere werk van zeven en wassen mocht doen.

My Precious

Keppe en grootvader Colin, samen op de wroet.

Ever Hopeful

Vermits we nog altijd het Australische equivalent van subito spelen (hier "Cash Vault" geheten), zijn we van ons dagje fossicken spijtig genoeg niet steenrijk (sic) geworden. Maar de fun, die was er wel :-) Stenen wassen in een modderwaterton, huray, huray.

Back to the Beach!

Droving Time

Nog even een heel ander "onderweg"-fotootje: heel af en toe kom je een gigantische kudde runderen tegen, die langs de wegen wordt voortgedroven, meestal begeleid door een enkele koeman zoals hier.

Traffic Jam - Aussie Style

De beestjes hebben wel niet altijd begrepen dat ze verondersteld worden naast de weg te lopen...

Lost in Translation

Een populaire sport hier bij de aussies is het kiezen van lollige nummerplaten. "I'M LOST", "MISTAKE", "SADISTK", "PSYCHO", veel beperkingen zijn er blijkbaar niet. Nu, als je rekent dat er 20 miljoen Australiers zijn in 8 staten, met elk hun eigen nummerplaten, dan hebben ze wel wat adresseringsruimte vrij, natuurlijk.

Magnetic Island

Fishead

Zoals eerder al vermeld, op "Maggie" waren we Brian en Jill tegengekomen (juist, die Brian van de Commonwealth Bank - mocht je hem ooit tegenkomen zeg dan ff dat er een nieuw boek voor hem is verschenen, "Forty, Fat an d Fired" 8o] ), en had Brian me de volgende ochten mee uit vissen genomen...

...met dit geschubte als enige resultaat: een klein lief dood wijtingske!

A Man, a Plan, an Island

Geloof het of niet, met die zonnebril zo in m'n hand, was m'n gedachte van het moment "Beam me up, Scottie!"

In Your FACE!

Zie je daar, zo sprak de moeder, zie je daar, die KOALA?

Al bleek hij op hoop en al een meter boven ons hoofd te zitten, had het niet van z'n keutels geweest we hadden hem gemist.

Hieronder even een kleine fotoshoot, tis een plezant beestje, dus kijk maar gewoon eventjes.

Gotta Getaway

Het was onduidelijk of we hem eigenlijk bang maakten, helemaal op z'n gemak leek em toch ni, maar de eerste tien minuten bleef em doodgewoon zitten waar em zat.

He Didn't Put Sunscreen On Either!

(Tja, wat voor titel moet je plakken op een foto die alleen dient om te tonen hoe dicht hij was?)

Hungry

Voor alles, zorg dat je eerst eet, moet em gedacht hebben - een fris eucalyptusslaatje binnenspelend.

Should I Stay or Should I Go?

Na enige tijd vond em precies toch dat het welletjes was geweest...

Thinking about it all...

...maar zeker over wat te doen was em nog niet...

Go!

...en dan, in een plots opwelling, was beslits: weg ermee!

Me Myself and The Fish

Enige uren en foto's later, het zelfde lief lekker wijtingske, ditmaal in de rol van voorgerecht :oD

Atherton Tablelands

Curtain Fig Story

Das nu es gemakkelijk se: gene zever hier, er staat genoeg op de foto! (tot vervelens toe: alst te klein is om te lezen, klik er dan op!)

Curtain Fig Itself

Ons ixusje (de batterijen van de Sony waren zo plat als een platgestampte sjiek, en Tom en Lies waren nog in Belgenland) was jammergenoeg geen maat voor die beest van een fig, maar even ter illustratie.

Millaa Millaa Falls

Waar water te vinden is in de noordelijke helft van Australie, lijkt onveranderlijk ook een "swimming hole" gemaakt te zijn. In deze tijd van het jaar zijn ze meestal redelijk leeg - tis hier ten slotte droog maar ook wel "cool" seizoen - maar met deze "koele" temperaturen kunnen we ons immens goed inbeelden dat je je in de zomer zonder enig nadenken in het water stort!

Mareeba Rodeo Madness

Geloof het of niet, we zijn in Mareeba een tweede keer naar een rodeo geweest, en zijn er in geslaagd geen enkele foto van een rund of paard te hebben... Die hadden we dan ook al eerder gezien en onder de lens genomen, dus enkel de speciallekes van Mareeba zijn gefotografeerd: "Dave" de motorzot, die in de lengte over de ronddraaiende wieken van een helikopter sprong, en simpelweg op de aarde van de arena landde...

Mareeba Cattless Rodeo...

...en het "Relay"-onderdeel, een combinatie van een estafette, barrel race, 50m sprint, en UTE-slalom. Stoffig maar plezant.

Afterthoughts...

Op de camping van de rodeo, die avond, bezinnen bij een kampvuurtje.

After Afterthoughts

...en bezinnen, en bezinnen...

Cairns and Around

Ik kan bellen naar mammie! :-)))

De wonderen der techniek zorgen ervoor dat we tegen een redelijke prijs toch in contact konden blijven met de andere van de wereld: internet (liefst gratis natuurlijk) en Skype is alles wat je nodig hebt. En dan maar hopen dat het een goede verbinding is, natuurlijk!

Food Matters

Liefde gaat door de maag, niet waar! Omelet met spek en kaas, hmmmm...

Hartleys Crocodile Adventure

Snappie, das kleine...

Je zou denken dat zo'n groot beest het kopje van een kip niet echt de moeite zou vinden om er z'n muil voor open te trekken, jedoch...

"Stompie"

Krokjes durven al eens ruzie te maken... en nog geen klein beetje ook. Gelukkig zijn ze zelf vrij immuun voor de bacterietjes die hun beten achterlaten - zoals National Geographic je misschien ook al heeft verteld, maken krokodillen zelf een antibioticum aan, handig voor als je zoiets aan de hand hebt 8o).

Together we are strong...

Size does matter, en hiermee is dat weer eens bewezen.

Fishy Business

Kippekoppen en vissestaarten - als je daarvoor elke godvergeten morgen uit je poel moet komen ist toch ook maar een schamel leven, dunkt me zo.

Cape Tribulation/Daintree National Park

Delta: Take 1

De weg naar Cape Tribulation, die we samen met Tom en Lies hebben afgelegd, was zeker één van de mooiste routes die Australie te bieden heeft. Je rijd heel vaak vlak langs zee, met massa's uitzichten tot gevolg. Op één van die plaatsen vertrok net een groep deltavliegers ) op deze foto maakt nummer drie zich klaar voor de lancering...

Delta: Take 2 - Die vlieger gaat niet op...

...een onverwacht briesje wind vond echter van niet... de arme kerel schrok zich zowaar bijna dood...

...en leutig dasset vonden...

...maar op compassie van Lies en Tom hoefde hij niet te rekenen!

Airborne at Last

Na een grondige controle en een andere broek, vond de man z'n tweede adem en voldoende moed om de Grote Sprong te wagen... wonderbaarlijk!

Airborne Tommie - No Fear

Mede vanwege het regenweer, bleek de voornaamste attractie van "Cape Trib" het wandelingetje naar Mount Sorrow... Nuja, wandelingetje... ware het niet van de tropische begroeiing geweest ze waanden ons zowaar terug in de Himalaya...

Tom echter, blijkbaar fit lijk geeneen, vond duidelijk dat de berg nog niet steil genoeg omhoog ging.

Kweenie zenne...

Heleen had daar een enigszins andere visie op :-)

Melancholy Beach

Een vreemd strandfenomeen, en daarmee doel ik niet op Tom die daar z'n eenzaam strolletje aan het doen is, maar de grote zwarte vlek op het strand. Best wel een duister effectje, niet?

Zienekeeroelief :-)

Geen commentaar...

Back at Hartleys...

Going for a Walk

Op de terugweg van Cape Trib, nog even een nieuwe stop aan Hartleys - het ticket is nu eenmaal drie dagen geldig, en als echte budgetreizigers hoor je dan ook minstens twee keer te komen.

Om het met de woorden van de man in kwestie te zeggen, zich richtend tot het publiek van vooral zuidelijke Australiers: "youse from the south, you take your dog for a walk... here, we do things a little different"!

SCHNAPPPP...

Misschien dat Tom het op film heeft staan, maar bij het geluid dat bij deze foto hoort, is zelfs mijn nachtelijk tandengeknars niets mee vergeleken - al heb ik dat natuurlijk zelf nog nooit gehoord 8-)

Koala in je Oog

Free — Sat, 14 Jul 2007 08:16:00 GMT

Feitelijk ging het em vandaag eigenlijk om de nieuwe fotookes gaan, maar een hoogaaibaarheidsfactorig beest heeft roet in het eten gegooid:

En dus wordt het, mede vanweer allang geleden, een antichronoligisch puntsgewijs zwansblogje:

- We zijn nu op Maggie, aka Magnetic Island, een weliswaar vree toeristisch maar toch niet te versmaden eiland, kamperend op een even lieflijk als ongeadverteerd campingske in Bungalow Bay (dat mooier is dan de naam laat vermoeden, mochten u enige bedenkingen daaromtrent rijzen), wat dus ook betekent dat de car ferry ons Camilla voor de niet al te harde prijs van 144 dollar tot hier heeft gebracht.

- Hier, waar we deze namiddag een stevig wandelingetje hebben gezet, op ons pad treffend tientallen minihagedisjes, een stuk of wat reuze-egels waarvan we ons afvragen of het echidna's, stekelvarkens of gewoon, tja, reuze-egels zijn, en intussen een half oor ende oog open hielden voor koala's - dit eilandje van zo'n 15km doorsnee heeft een koalakolonie van 2500 stuks, dus zou het belachelijk zijn als we niet over een paar van die beestjes struikelen, dachten we zo. We dachten dat echter met enige reserve, aangezien we ook nog altijd de lotto niet gewonnen hebben, en aangezien we een paar weken terug door een stadje dat zichzelf de titel Koala Capital had opgeplakt hadden gereden maar waarvan de toeristische dienst ons enkel wist te melden dat sinds De Regen (met hoofdletter, het heeft hier op sommige plaatsen immers al geen ZEVEN JAAR meer geregend - tot wij langskwamen, lijkt het wel) een paar dagen tevoren de koala's "weggegaan" waren - dat dat logischerwijs betekent dat ze dan op andere plaatsen zouden zijn was hen blijkbaar nog niet gedaagd. Nu, om mezelf niet weer de mond af te moeten backspacen zal ik maar volstaan te verhalen dat op zeker ogenblik enige bruine keutels het pad onveilig meenden te moeten maken, wat me nogal weinig hoopvol omhoog deed gapen gezien koalakeutels groen zouden moeten zijn als ze vers zijn wat dan weer zou betekenen dat één van die bizarre beesten in de buurt is. En lap! Bijna een koala in m'n oog. En vat dat maar redelijk letterlijk op: het beest zat op hoop en al een meter boven m'n hoofd - en wat zomogelijk even onwaarschijnlijk was: het was nog wakker ook. Koala's slapen zo'n 20 uur per dag, moet je weten. Nu, we hebben er ons opt gemak bijgezet en het beestje eens goed de kans gegeven zich aan ons te vertonen. Manjefiek.

- Bijna even manjefiek als het "beet"-besef dezemorgenvroeg toen een whiting, wat wij vermoedelijk wijting noemen, in ware kamikazestijl z'n lip door de haak aan de lijn van de hengel geleend van buurman Brian van op de camping boorde. (En de boom staat op de bergen, zou ik daar bijkans aan toevoegen.) Brian, een vroege vijftiger die de CEO van de Commonwealth Bank recent redelijk nauwkeurig had laten weten waar em z'n pogingen om z'n werkvolk int zak te zetten kon steken en dan maar een campervan had gekocht om met tweede vrouw en derde kind minder duistere plaats van Australië te gaan ontdekken, had ons namelijk bij het boorden van de car ferry weten te vertellen dat er hier effectief wel een camping was aangezien hij er zelf op weg naartoe was, en had ons vervolgens 's gisterenavonds uitgenodigd voor een hapje en een sapje en een klapje. Plezante mens, het moet gezegd - vooral toen em ons uitnodigde om mee te gaan vissen vanmorgen. En er zelfs mee kon leven dat de enige vangst van mijn lijn kwam :-)

- Gisterenmorgen zijn we dus van Charters Tower tot Townsville gereden om de car ferry te pakken, en daar waren we dan weer gekomen vanuit Anakie, een gehuchtje dat even weinig met Star Wars te maken heeft als veel met sapphires - ze hebben het echter niet Sapphire genoemd omdat het dorp ernaast al zo heette, denk ik. Welnu, op de camping in Anakie zijn we door Colin, Jeff en Logan uitgenodigd om met hen mee te gaan fossicken, een activiteit die int kort kan beschreven worden als hakken-spitten-afgraven-uitspreiden-drogen-zeven-wassen van een stukje korst der geliefde Moeder Aarde, in de ijdele hoop er enige halfdoorzichtige hyperharde brokjes in te vinden en die vervolgens voor de rest van je leven ergens in een oude schoendoos te bewaren. Heel ijdel in ons geval, want wij hebben enkel modder, rots en wat stukjes quartz gevonden. Spannend en plezant was het daarentegen wél.

- Maar toch niet zo plezant als het doorwandelen van Carnarvon Gorge, een wereldwonder van de natuur dat zich als mossige rotsen, onwaarschijnlijke erosie-effecten en lieflijke stroompjes vertoont, op de koop toe gedecoreerd met enige aboriginele okersilhouetten van handjes, boomerangs, en van die zulke. Woorden schieten zwaar tekort, dus zie foto's later.

- En bijna even plezant als de farmstay bij Myella die we onszelf cadeau hebben gedaan, waar het offroad motorbiken weliswaar nogal saai en beginnerig was, maar de urenlange tochten te paard dat hoewel slopend toch ruimschoots compenseerden. Voor de woorden zou ik naar het Beach 2 Learn postje verwijzen, vervang "surfbord" en consoorten door "paard" en je komt wel in de buurt (voor mij vooral, Heleen was al een stuk beredener), maar let op met met. Hoe zalleket zeggen. Eén fraze is "Ik ga met m'n auto rijden". Een andere is "Ik ga met m'n vriendin wandelen". Het zal (of hoort alleszins) duidelijk wezen dat die twee mets niet dezelfde betekenis hebben. Awel, ik wil maar ff zeggen dat de met in "Ik ga met m'n paard rijden" nogal met die van de tweede fraze overeenkomt. Tis een samenwerking, geen gebruik. Als het peerd geen goesting heeft, dan heeft het peerd geen goesting - en daar ga jij nog nie te vet veel aan veranderen - of je zou wel es kunnen ondervinden dat het peerd met jou gaat rijden, in de eerste betekenis dan... Weeg het allemaal maar es op de tip van je tong, tis redelijk evident feitelijk. Maar doe dat niet terwijl je met je paard gaat rijden, of je zou die tip wel es kunnen kwijtspelen. Oja, je kunt op Myella ook lassokunstjes leren, een zweep laten klappen, lekker eten, zwemmen en gratis internetten als je je laptop in de stilte van de nacht op de porch van de de Torenbeek Place placeert. Tegen niemand zeggen he.

- Heel tussendoor en tenslotte wens ik toch ff te melden dat ik me intussen door drie vierde van Zen and the Art of Motorcycle Maintenance heb geworsteld, een boek dat even weinig met moto's als veel met filosofie te maken heeft, en ik aan al wie het ook heeft gelezen ff wil vragen of je ook denkt dat Phaedrus een pure verhaalpersoon is - daar zal vast wel een meer literaire term voor bestaan, die natuurlijk met plezier ter redactie zal verwelkomd worden, maar wak bedoel is dat dat "personnage" uitsluitend in het verhaal is gebracht om het verhaal makkelijker en verteerbaarder te kunnen brengen...... snapje? Een boek overigens dat, in my as always very humble opinion, een verstandelijk verteringsstelsel als dat van een koe vraagt om niet op te smijten, en mede daardoor in z'n bestaan al enige claustrofobie moet hebben opgeraapt door het ontelbaar aantal kleinste kamertjes dat het al uitentreure (?) heeft mogen aanschouwen. Ik doe het met retorica uit Amerika was waarschijnlijk geen toevallig misverstaan van dat Gorki-nummer een paar dagen geleden.

Zo kunnen we wel weer. Mocht het iemand zelfs maar vaagweg interesseren (de kans is niet groot maar toch bestaande, als ik mag aannemen dat wie zich door bovenstaande brabbelberg heeft geworsteld ofwel een te grote jat koffie heeft gepakt, ofwel een full rebuild ipv een gewone incremental build heeft in gang geklikt, ofwel zoveel tijd over heeft dat hij zich nu zit af te vragen wat een incremental build zou kunnen zijn, ofwel zoveel interesse heeft in ons wedervaren dat hij alle posts waar "Free" als auteur bij staat nog niet gewoon overslaat als er geen fotookes in zitten - het complement van die laatste categorie zou nu waarschijnlijk knarsetandend snappen waarom dat ene koalafotooke bovenaan staat, mochten ze tot hier doorgezet hebben), we gaan binnen enkele dagen Heleens broer Filip en familie in Cairns ontmoeten, een paar dagen later Lies en Leete ook daar ergens in de buurt, en we zijn op dit moment aan het overwegen of we al dan niet nog 4000km langer gaan blijven proberen Camilla's odometer in beweging te krijgen door nog naar Alice Springs en Darwin te bollen.

Wij hebben gesproken.

O ja, tis nog altijd schoon weer! :-)

PS. Voor wie geen te grote jat koffie heeft gepakt maar intussen ontdekt heeft dat het wcpapier toch op is dus dat hij eerst het verhaal moest teneinde lezen: deze post is gemikt om op twee à drie A4kes te passen. Mocht dat niet het geval zijn, of mocht dat niet genoeg zijn, wees niet onbevreesd om het ons allen te melden.

PPS. Hebben jullie eigenlijk evenveel fun om deze dinges te lezen als ik om ze te schrijven?

PPPS. Vanwege internetproblemen zijn we intussen eigenlijk al twee dagen en een paar honderd kilometer verder, namelijk in Atherton met de gelijknamige Tablelands, waar de Big4 zowaar gratis internet heeft... het leven kan goed zijn.